امتیاز کاربران

اخیرا سریالی از شبکه سوم تلویزیون در حال پخش است به نام  " ساختمان پزشکان " ، در قسمتهای اخیر آن، جریان اخراج و استخدام مجدد منشی و همچنین وقایع حول و حوش منشی پزشکان این سریال، یکی از معضلات مدیریتی را به تصویر کشیده است که ذکر آن خالی از لطف نیست.

منشی مذکور که از کمترین دانش و مهارت منشی گری برخوردار است در اثر سهل انگاری و کم هوشی اخراج شد و پزشکان درصدد استخدام منشی جدیدی برآمدند، در این جا فارغ از وقایعی که در زمینه یافتن منشی جدید اتفاق می افتد ( از جمله افرادی که مراجعه می کنند هیجکدام دارای سابقه کار ، دانش و مهارت منشی گری نیستند) بالاخره منشی وظیفه شناس و منظبطی پیدا می شود و به استخدام در می آید اما پس از گذشت چند روز به دلیل دلسوزی پزشکان، منشی قبلی به کار بر می گردد.

به فکر افتادم که به بهانه این سریال طنز اجتماعی، دو نکته مدیریتی مبتلابه سازمانهای کشور را یادآوری کنم:

1. دلسوزی های بیش از حد و برتری یافتن عواطف و احساسات بر بهره وری در سازمانها بسیار مشکل زا و سم مهلکی است برای پیشرفت و تعالی، که متاسفانه با جملاتی از این جمله که فلانی فرد خوبی است، گناه دارد، مشکل دارد و ... همسو می شود. یکنفر نمی گوید فلانی ناکارآمد است، بهتر است رشد کند، باید خودش را توسعه دهد و...

2. معضلی به نام منشی با مهارت و دانش، سالهاست سازمانهای ایرانی را آزار می دهد، پای صحبت مدیران که می نشینی همه بدنبال منشی مناسب و کارآمد می گردند اما از آن طرف همه متقاضیان شغل منشی گری افرادی هستند که تازه می خواهند وارد بازار کار شوند و یا از روی ناچاری و بیکاری می خواهند به این شغل اشتغال یابند، باید بگویم که شغل منشی گری بسیار حساس ، با اهمیت و از مشاغل کلیدی محسوب می شود و باید مراکز آموزشی - مهارتی در این زمینه اقدامات موثری انجام دهند و همچنین فرهنگ سازی مناسب برای جذب و ترغیب افراد با صلاحیت صورت پذیرد.