امتیاز کاربران

استراتژی اقیانوس آبی (Blue Ocean Strategy ) (BOS ) اخیرا در ادبیات مدیریت استراتژیک مطرح گشته است. برای آشنائی و تبیین این موضوع ابتدا باید تفاوت بین اقیانوس قرمز و آبی را در کسب و کار بدانیم.

اقیانوس قرمز اقیانوسی است که در آن به دلیل شدت رقابت و برخوردی که رقبا برای کسب سهم بازار دیگران و حفظ سهم بازار خود محیطی پر تنش، با اضطراب بالا و خونین را فراهم آورده اند، درست شبیه محیطی که در اقیانوس، کوسه ها در محیطی خونین برای شکار می جنگند و محیطی خطرناک و خونین را ایجاد می کنند.

بدیهی است که بدلیل تنش بالا و تمرکز ایجاد شده، و البته حضور رقبای زیاد در این بازارها فعالین این بازار، دائما باید به تغییر دست بزنند و با حاشیه سود حداقلی فقط به حفظ بازار بیندیشند.

اما رویکرد نوین اقیانوس آبی است یعنی محیطی که بدون درگیری با دیگران و بدون برخوردهای خونین و رفتارهای پرتنش و البته سهم بازار و حاشیه سود اندک بتوان ارزش بالاتری آفرید و بدون دغدغه با رویکردی متفاوت حاشیه سود بالاتری آفرید.

سئوال اساسی این است که چگونه می توان چنین محیطی آفرید؟ در جائی که رقبا سریع کشف می کنند و حضور خواهند داشت؟

سالها استراتژیهای اقیانوس قرمز بر تمایز و رهبری هزینه تمرکز داشتند اما استراتژی اقیانوس آبی بر نوآوری ارزش ( Value Creative ) تاکید دارد. باید توجه داشت که تنها 10 % از نوآوریهای ایجاد شده تبدیل به محصول یا خدمت جدید قابل ارائه به بازار می شود اما اقیانوس آبی بر خلق استراتژیهای نوآور ارزش آفرین تاکید دارد.

بنابراین مهمترین تفاوت استراتژی اقیانوس آبی و قرمز در این است که در اقیانوس قرمز بر رفتار رقبا تمرکز می شود اما در اقیانوس آبی تاکید و توجه بر مشتری است.