امتیاز کاربران

یکی از دغدغه های سازمانها برای از بین بردن هزینه های اضافی و به قول ژاپنی ها موداها (هر چیزی زائیدی که برای سازمان ارزش نمی آفریند) آن است که کدام هزینه ها را باید کاهش داد تا بهره وری افزایش یابد.

اخیرا این موضوع ملاک قرار گرفته است که هر چیزی که برای مشتری ارزش نمی آفریند هزینه زا و زائد است. یعنی نگاه از سوی مشتری در همه ارکان عملکردی سازمانها خودنمائی می کند.

برای مثال آیا کنترل کیفیت برای سازمانها مفید است یا غیر مفید؟

با این رویکرد فرآیند کنترل کیفیت باید تبدیل به فرآیند نهادینه شدن کیفیت جامع در سازمانها شود پس بنابراین واحد کنترل کیفیت که فقط در انتهای فرآیند به تست می پردازد زائد و فاقد ارزش تلقی می شود!

البته شایان ذکر است که این موضوع در سازمانهائی معنا پیدا می کند که توان برنامه ریزی برای تامین Just in Time  و سایر مدلهای بهبود را داشته باشند و با ادبیات کیفیت آشنائی کامل داشته باشند.