امتیاز کاربران

زندگی انسانها به اشکال و فلسفه های مختلف قابل طبقه بندی و بعد شناسی است، در چند روز اخیر و بواسطه تحلیل زندگی شغلی افراد، ابعاد زیر را قابل تشخیص دیدم، البته بعدا که بهتر توسعه دادم، متوجه شدم که همه اشکال زندگی اعم از زندگی سنواتی، شغلی، خانوادگی و ... را نیز می توان با آن بعد بندی کرد.

سه بعد اصلی در زندگی عبارتند از :

دوران تعلیق ، دوران وابستگی و دوران استقلال

در دوران تعلیق، که قابل تشبیه با دوران نوزادی و کودکی است، افراد هنوز شاغل نشده اند، بنابراین توانائیها و استعدادهای آنها ناشناخته باقی مانده است، فضائی برای ظهور و بروز خلاقیتها و دانش خود نیافته اند و حتی فرصتی برای کسب تجربه و هم افزائی دانش و تجربه نیافته اند، در این دوران افراد بدنبال یافتن رابطه ای برای کسب معاش و شغل هستند، در این مرحله نوع شغل و میزان درآمد اهمیتی ندارد و فقط یافتن شغل است که اصالت دارد. افراد حاضرند خارج از شایستگیها و بدور از علائق خود اشتغال یابند.

دوران وابستگی بسیار شبیه به دوران نوجوانی و اوایل دوران جوانی است، افراد با حضور در محل کار رابطه ای فراتر از رابطه شغلی با سازمان پیدا می کنند و تمام تلاش خود را برای اثبات خود و پیشرفت سازمان ارائه می دهند، دلسوزی، تعلق و کوشش زیاد معمولا در بیشتر افراد در این بعد از زندگی شغلی رخ می دهد. جدا شدن از سازمان برای آنها بسیار سخت و تلخ است و حتی حاضرند ناملایمات بسیاری را بخاطر عدم جدائی از سازمان تحمل کنند. حقوق کمتر، بی عدالتی و ... دلیل متقنی برای جدائی نیست.

دوران استقلال، شکوفاترین دوران زندگی شغلی افراد است، در این مرحله افراد تبدیل به کارکنانی حرفه ای می شوند که ثبات و امنیت شغلی را در استخدام مادام العمر نمی بینند بلکه به رشد خود و سازمان می اندیشند و بدین شکل به ثبات می رسند در حقیقت سازمانها به آنها وابسته می شوند، کارکنان مستقل کارکنانی هستند که اعتبار حرفه ای برایشان حرف اول را می زند و به هیچ عنوان حاضر نیستند اعتبار حرفه ای خود را با هیچ چیز عوض کنند و از همین منظر است که بهتر کار می کنند و به تبع آنها سازمان رشد می کند. رسیدن به این مرحله درست شبیه آن است که افراد دوران کودکی، نوجوانی و جوانی خود را تحت تربیت مناسب و در محیطی صحیح  طی کنند و سپس که به مرحله بزرگسالی می رسند بدون نیاز به حمایت و کمک خانواده در جامعه صاحب نام و اعتبار شوند.

در حقیقت مانند بسیاری از افراد مستقل، آنها هستند که به خانواده نام و اعتبار می دهند و پشت نام خانواده بدنبال اعتبار نیستند.

افراد در همه مراحل و اشکال زندگی اگر بتوانند سه بعد فوق را در موقع مناسب و بدرستی پشت سر بگذارند موفق هستند و اگر نتوانند تغییر و جهش مناسب را انجام دهند در همان مرحله رسوب نموده و ناکار به عمر خود (کاری ، خانوادگی و ...) پایان می دهند.

بسیاری از فرزندان هستند که با وجود تشکیل خانواده و رشد سنی متاسفانه نتوانسته اند از حالتهای تعلیق و وابستگی خارج شوند.

در سازمانها به کرات شاهد هستیم که افراد ناکارآمد از دو دسته اول هستند.